Bir Ayfonum olsa fotoğraftan geçilmezdi buralar şimdi.
Mesela ilk ne diyeceğini bilemeyen heyecanlı bir ergen gibi yağan yağmurun fotoğrafını çeker koyardım. Sonra da o yağmurda nasıl motosiklet sürdüğümü, “riding in the rain, lalalaaaa la la la la laaaa” diye gezindiğimi anlatırdım. Gerçi birkaç kez kayıp düşmekten kıl payı kurtulup ölümden dönmüş olabilirim ama ölüm ve yaşama sevinci arasındaki sıkı bağı düşünecek olursak çok da yersiz bir şey olmuş sayılmaz.
Sonra sevgili kayınvalidemin fotoğrafını koyar, bana ciciler almaktan sıkılmayan bu kadının en sevimli gülücüğünü anlatırdım. Tahlil yaptırmaya aç gittim diye peynir ve zeytin bile almış yanına, yediğini içtiğini paylaşan heyecanlı facebook kullanıcıları gibi “kayınvalidemle simit keyfiiii :D :D” şeklinde bir notla karşınıza çıkabilirdim. Nilperi’me doğumgününde aldığım kolyenin aynısını mı almış bana doğumgünü hediyesi? Kalpler bir olunca demek ki…
O kolyenin de fotoğrafını koyardım sonra. “Ay Taşı’nın Duygu ve Nil’i hatırlatmasında fizikötesi yaklaşımlar” başlıklı makalemi de iliştirirdim yanına.
Ama bir Ayfonum yok tabi. Fotoğraf makinamın da şarjı yok. Bu yüzden böyle oldu şimdi. Bir şeyler bazen olmadığında da bir şey ifade edebilir.
Böyleyken böyle. Gökgürültüleri eşliğinde yavaşça huzurlarınızdan ayrılırken, yaşama sevinciyle dolu yağmurlu günleriniz olmasını diler, saygılar sunarım.
“only god was listening”
ilk beş dakikası dahil. sonrası zaten her şeyden hariç. dünyanın en güzel şarkısı. afiyetle bağırınız.
Şu elimde görmüş olduğunuz değerli taşın adı “chalcedony”dir. Rumca “khalkedon”dan gelir ismi. Khalkedon ise Kadıköy’ün eski ismidir.
Türkiye de Kadıköy Taşı olarak da biliniyor, kalkedon da deniyor.
Vaktiyle Balkanlardan gelip Sarayburnu’na ilk yerleşen Rumlar, ikinci göç ile gelip Moda civarına geçerek orada yaşamaya başlayan diğer Rumları anlamamış, alay etmişler onlarla. “Böyle güzel bir yer varken gittiler karşıda yaşıyorlar. Kör bunlar.” diyerek, mekanın adını Körler Şehri - Khalkedon koymuşlar.
Bir çok anlatıya göre de bu sonradan gelenlerin Sarayburnu’nu değil de şimdiki Moda’yı neden tercih ettikleri merak konusudur. Kimisi manzarası der, kimisi sihri der.
Belki de daha iyi görebilmek için oradalarmış Khalkedon insanları. Mavi taştan evleriyle.
bir kediye ihtiyacım var.
needs kısmındaki social ibaresi bir türlü dolamayan ve can sıkıntısından patlamak üzere olan hopeless karakterli sim’lerden bir farkım kalmadı anasını satayım.
ya çok fazla oyun oynuyorum ya da gerçekten bir kediye ihtiyacım var.
bugün kıymetabla telefonda konuştuktan sonra telefonunu masaya koyup “yaaau şu telefonlar da ne iyi oldu oturduğun yerden konuşuyon her kişiyle” demişti. pek sevimli bulduğum bu davranış, biraz evvel beni bir yerlerimden yakalamış olacak.
şöyle bişey keşfettim: http://tks.ibb.gov.tr/noc-player.php?id=34&w=600&h=338
“yaaau” dedim. “ne iyi oldu şu internet. neler yapılıyo valla oturduğun yerden “
kafasıçokkarışmış bir gece-üstü, salon - iç/gece
kafasıkırmızıyaçalmış bir üstün gece - bir/hece
